jump to navigation

” શમણું “ March 19, 2007

Posted by vijayshah in : કવિતા , add a comment

” શમણું ”

આ મારૂં જીવન છે સત્ય કે એક શમણું
એ પશ્ન મુજને હરઘડી સતાવે.
શાને વહે તે,વહે જેમ ઝરણું
કદી મંદ વેગે,કદી ચપલ ત્વરાએ !

જો સાચે જ હોયે,આ જીવન એક સત્ય
તો કહો,શાને આ જીવનનો અંત આવે !
હું તો માનું કે આ જીવન છે એક શમણું
જે જુએ અંતરાત્મા,રહી સ્વપ્ન માંહે.

જીવન તો છે અદભૂત એક શમણું
નિદ્રાધીન બની જેને અંતરાત્મા નીહાળે.
કરી શૈયા આ મુજ સ્થુળ દેહ કેરી
“હંુછું ગિરીશ” માની,સ્વપ્ન માંહી રાચે.

ઉડી જાશે જયારે નિદ્રા,અંતરાત્મા કેરી
મરોડી અંગ તેતો જરૂર સ્વસ્થ થાશે.
અને ત્યજીને શૈયા આ સ્થુળ દેહ કેરી
ન જાણું કઇ નવી સફરે તે જાશે.

આ સફર થાશે ચાલુ તેની જે ક્ષણેથી
તે ક્ષણેથી આ ગિરીશનું મૃત્યુ થયું ગણાશે.
વળી જે ક્ષણે પોઢશે તે નવી શૈયા માંહે
તે ક્ષણેથી શમણું નવજીવનનું ચાલુ થાશે.

Type in
Details available only for Indian languages
Settings Settings reset
Help
Indian language typing help
View Detailed Help